นายเรวัต อารีรอบ ประชาธิปัตย์ ภูเก็ต เขต 1 การศึกษา สถาบันการบินพลเรือน (PPL) ปริญญาตรี สาขาศิลปศาสตร์ ม.ราชภัฏภูเก็ต อาชีพ นักธุรกิจ ประสบการณ์ ส.ส. 2550, รองประธานสาขาพรรคประชาธิปัตย์ จ.ภูเก็ต 2536-2538, ผู้ทรงคุณวุฒิ อบจ.ภูเก็ต 2547-2550 E-mail: raywat@andamanplace.com

นายทศพร เทพบุตร ประชาธิปัตย์ ภูเก็ต เขต 1 การศึกษา ปริญญาตรี บริหารธุรกิจ ม.เวสตัน แคนตั๊กกี้ สหรัฐอเมริกา อาชีพ นักธุรกิจ ประสบการณ์ ส.ส. 2550, สมาชิกสภาจังหวัดภูเก็ต ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒินายกอบจ.ภูเก็ต 2547-2550 E-mail: mp_tosaporn@yahoo.com

Phuket Island has a long recorded history dating back to A.D. 1025. Records indicate that the island's present-day name derives in meaning from the Tamil "manikram," or Crystal Mountain. For most recent history Phuket Island was known as "Junk Ceylon," which, with variations, is the name found on many old maps. The name is thought to have its roots in Ptolemy's Geographia, written by the Alexandrian geographer in the Third century A.D. He mentioned that in making a trip from Suwannapum to the Malay Peninsula it was necessary to pass the cape of Jang Si Land.

Phuket was a way station on the route between India and China where seafarers stopped to shelter. The island appears to have been part of the Shivite empire (called in Thai the Tam Porn ling) that established itself on the Malay Peninsula during the first Millenium A.D. Later, as Muang Takua-Talang, it was part of the Srivichai and Siri Tahm empires. Governed as the eleventh in a constellation of twelve cities, Phuket's emblem, was the dog.

During the Sukothai Period Phuket was associated with Takua Pah in what is now Phang-nga Province, another area with vast tin reserves. The Dutch established a trading post during the Ayuthaya Period in the 16th Century. The island's northern and central regions then were governed by the Thais, and the southern and western parts were given over to the tin trade, a concession in the hands of foreigners.

After Ayuthaya was sacked by the Burmese in 1767 there was a short interregnum in Thailand, ended by King Taksin, who drove out the Burmese and re-unified the country, the Burmese, however, were anxious to return to the offensive. They outfitted a fleet to raid the southern provinces, and carry off the populations to slavery in Burma. This led to Phuket's most memorable historic battle led by the two heroines, Kunying Jan, wife of Phuket's recently deceased governor, and her sister Mook.

After a month's siege the Burmese were forced to depart on13 March, 1785. Kunying Jan and her sister were credited with the successful defense. In recognition King Rama I bestowed upon kunying Jan the honorific Thao Thep Kasatri, a title of nobility usually reserved for royalty, by which she is still know today. Here during the Nineteenth Century Chinese immigrants arrived in such numbers to work the tin mines that the ethnic character of the island's interior became predominantly Chinese, while the coastal settlements remained populated chiefly by Muslim fishermen.

In Rama V's reign, Phuket became the administrative center of a group of tin mining provinces called Monton Phuket, and in 1933, with the change in government from absolute monarchy to a parliamentary system, the island was established as a province by itself.

Location and Boundaries
Phuket is an island in the Andaman Sea along Thailand's Southern and Western coast and is connected by bridges to southern Thailand's mainland.
Phuket Island can be located on a map between the Northern latitudes of 7' 45" and 8' 15" and between 98' 15" and 98' 40" West Longitude, The Andaman Sea being part of the Indian Ocean.

As Thailand's largest island, Phuket is surrounded by 32 smaller islands which part of the same administration. Phuket Island has a total land area of 570 square kilometers, about the same as the island of Singapore. Measured at its widest point, Phuket is 21.3 kilometers; at its longest, 48.5 kilometers.

Phuket Island's boundries are:
On the North: Lies the Pak Prah Strait, spanned by two bridges running side-by-side, the older Sarasin Bridge, and the newer Thao Thep Krasatri Bridge.
On the South: Is the Andaman Sea.
On the East: Is Ao Phang-nga Bay (Mainly under the jurisdiction of Phang Nga Province).
On the West: Is the Andaman Sea.

Geography
About 70% of Phuket is mountainous; a western range runs from north to south from which smaller branches derive. The highest peak is Mai Tao Sip Song, or Twelve Canes, at 529 meters, which lies within the boundaries of Tambon Patong, Kathu District. It has recently been capped by a radar station which has a beautiful public access road to within meters of the station. The remaining 30% of the island, mainly in the center and south, consists of low plains. There are numerous streams including the Klong Bang Yai, Klong Ta Jin, Klong Ta Rua, and Klong Bang Rohng, none of which are large.

Climate
Phuket's weather conditions are dominated by monsoon winds that blow year round. It is therefore always warm and humid. There are two distinct seasons, rainy and dry. The rainy season begins in May and lasts till October, during which the monsoon blows from the southwest, The dry season is from November through April, when the monsoon comes from the northeast. Highest average temperatures, at 33.4 degrees Celsius, prevail during March.Lowest averages occur in January, when nightly lows dip to 22 degrees Celsius.

Economy
Since the early 1980's the tourist business has been Phuket's chief source of income. Hotels, restaurants, tour companies, and souvenir shops are much in evidence on the West Coast, However, while once all-important tin mining has ceased, tourism is by no means the island's only activity. Agriculture remains important to a large number of people, and covers by far the most part of the island. Principal crops are rubber, coconuts, cashews, and pineapples, Pineapples, Prawn farming has largely taken over the east and south coasts. Pearl farming is also important. Phuket's fishing port is at all times filled, and processing of marine products, mainly fish, makes a significant contribution to the economy.

With so many healthy industries supplying income, construction has become a major factor in employment. This ranges from massive public works projects, large office buildings and hotels, and housing estates with hundreds of units, down to single family homes, apartments and additions.

Population
Official population as of December 31, 1998, was 231, 206. This figure numbers those who are registered as living in Phuket. Phuket's attraction as a center of economic activity has resulted in many living on the island whose registration is elsewhere. The total population of Phuket varies considerably depending on the time of year, though it is never less than figure given above.

Government
The island is divided into three districts, Talang in the north, Kathu in the west, and Muang in the south. Thailand's system of government relies upon a strong central authority, thus the Provincial Governor is a civil servant appointed by the Interior Ministry in Bangkok, as are the Nai Amper, or District Chief. The cities of Phuket and Patong have their own city governments, with elected city councils, the leading members of which serve as mayor. There are also elected provincial, district, and sub-district, or Tambon councils. The local constabulary is part of the Interior Ministry.

ขนาดพื้นที่และเขตการปกครอง
จังหวัดภูเก็ต เป็นจังหวัดในภาคใต้ตอนบนของประเทศไทย ตั้งอยู่ระหว่างละติจูดที่ 7  องศา 45 ลิปดา ถึง 8 องศา 15 ลิปดาเหนือ และลองจิจูด ที่ 98 องศา 15ลิปดา ถึง 98 องศา 40 ลิปดาตะวันออก มีลักษณะเป็นเกาะ  จัดเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศไทย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของภาคใต้ในทะเลอันดามัน  มหาสมุทรอินเดีย มีเกาะบริวาร 32 เกาะ ส่วนกว้างที่สุดของเกาะภูเก็ตเท่ากับ 21.3 กิโลเมตร ส่วนยาวที่สุดของภูเก็ตเท่ากับ 48.7 กิโลเมตร เฉพาะเกาะภูเก็ตมีพื้นที่ 543.034 ไร่ อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร ตามเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 และทางหลวงจังหวัดหมายเลข 402 รวมระยะทาง 867 กิโลเมตร หรือ 688กิโลเมตร ทางอากาศ มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ทิศเหนือ                 ติดช่องแคบปากพระ จังหวัดพังงา เชื่อมโดยสะพานสารสิน และสะพานเทพกระษัตรี
ทิศตะวันออก        ติดทะเลเขตจังหวัดพังงา
ทิศใต้                      ติดทะเลอันดามัน มหาสมุทรอินเดีย
ทิศตะวันตก           ติดทะเลอันดามัน มหาสมุทรอินเดีย

ลักษณะภูมิประเทศ
จังหวัดภูเก็ตมีลักษณะเป็นหมู่เกาะ วางตัวในแนวจากทิศเหนือไปทิศใต้ พื้นที่ส่วนใหญ่ประมาณร้อยละ 70 เป็นภูเขา มียอดเขาที่สูงที่สุด คือ ยอดเขาไม้เท้าสิบสอง สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 529 เมตร และประมาณร้อยละ 30 เป็นพื้นที่ราบอยู่ตอนกลางและตะวันออกของเกาะพื้นที่ ชายฝั่งด้านตะวันออกเป็นดินเลนและป่าชายเลน ส่วนชายฝั่งด้านตะวันตกเป็นภูเขา และหาดทรายที่สวยงาม

ลักษณะภูมิอากาศ
จังหวัดภูเก็ต มีลักษณะภูมิอากาศแบบเขตศูนย์สูตร อยู่ในเขตอิทธิพลของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ มีอากาศร้อนชื้นตลอดปี มี 2 ฤดู ประกอบด้วย
ฤดูฝน             เริ่มตั้งแต่เดือน เมษายน ถึง เดือน พฤศจิกายน
ฤดูร้อน           เริ่มตั้งแต่เดือน ธันวาคม ถึง เดือน มีนาคม

การปกครอง
(เทศบาลนครภูเก็ต) จังหวัดภูเก็ต แบ่งการบริหารราชการส่วนภูมิภาค ออกเป็น 3 อำเภอ ประกอบด้วย อำเภอเมืองภูเก็ต อำเภอกระทู้ อำเภอถลาง  มีตำบล 17 ตำบล และ 103 หมู่บ้าน การบริหารราชการส่วนท้องถิ่น ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง เทศบาล 9 แห่ง และองค์การบริหารตำบลอีก 9 แห่ง

ประชากรและความหนาแน่นของประชากร
ประชากรจังหวัดภูเก็ต ณ เดือนพฤษภาคม 2551 มีจำนวน 320,964 คน เป็นชาย 152,961 คน หญิง 168,003 คน ความหนาแน่นของประชากร 563 คนต่อตารางกิโลเมตร

สนามบินภูเก็ต
พาหนะสำหรับการเดินทางในจังหวัดภูเก็ตสามารถพบได้ในทุกพื้นที่ของเกาะ ทั่วทั้ง เกาะจะมีรถโดยสารประจำทาง และรถสองแถวที่แล่นผ่านสถานที่ต่างๆภายในเกาะ แต่ไม่มีสถานีรถโดยสารที่เป็นทางการ ดังนั้นผู้โดยสารสามารถลงจากรถเมื่อไหร่ หรือ ที่ไหนก็ได้ รถแท็กซี่มิเตอร์ และรถตุ๊ก ตุ๊ก (คล้ายกับรถตู้ขนาดเล็ก) ก็เป็นพาหนะ ในการเดินทางอีกรูปแบบหนึ่งที่ให้บริการตลอดเส้นทางบนเกาะ ส่วนการเช่ารถก็เป็น ทางเลือกที่ได้รับความนิยมอีกทางหนึ่งสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการสำรวจเกาะได้ อย่างเต็มที่

กิจกรรมในภูเก็ต
ด้วยองค์ประกอบทางภูมิศาสตร์ซึ่งประกอบด้วยภูเขา ป่าโกงกาง ชายหาดที่ขาว สะอาด และตัวเมืองที่กำลังเจริญเติบโต ภูเก็ตจึงเป็นสถานที่ที่มีกิจกรรมมากมายให้นักท่องเที่ยว ได้สนุกสนาทในแต่ละวันของการพักผ่อน

การเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ:
การเที่ยวชมสถานที่ต่างๆในจังหวัดภูเก็ตนั้นไม่ได้มีเฉพาะบนฝั่งเท่านั้น แต่ยังมีนอก ชายฝั่งด้วย เช่น การเดินทางท่องเที่ยวไปในท้องทะเลด้วยเรือ Phuket Submarine ซึ่งเป็นเรือท้องกระจก และสัมผัสกับโลกใต้ทะเลที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยปลาหลากสีสัน และแนวปะการังที่สวยงาม นอกจากการล่องเรือดูโลกใต้ทะเลแล้ว การเดินทางไปยัง เกาะต่างๆ ในหมู่เกาะภูเก็ต เช่นเกาะเจอมส์ บอนด์ ซึ่งเป็นสถานที่ในการถ่าย “The Man With the Golden Gun” เกาะปันหยี(ชุมชนชาวประมง บานพักมุกหลังสร้างบน เสาไม้สูงซึ่งปักอยู่ในทะเล) และเกาะพระทอง ซึ่งขึ้นชื่อในเรื่องของหาดทรายสีขาว บริสุทธิ์ หากท่านต้องการที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับประเพณี และวัฒนธรรมไทย ต้องไปชม การแสดงดนตรีบนเวที ที่ ภูเก็ตแฟนตาซี นอกจากนี้ยังมีวัดไทยโบราณมากมาย ให้นักท่องเที่ยวได้ไปเยี่ยมชม ซึ่งวัดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ วัดฉลอง ซึ่งเป็นสถานที่ประดิษฐานของพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ได้อัญเชิญ มาจากประเทศศรีลังกา วัดอื่นๆในจังหวัดภูเก็ตได้แก่ วัดพระทอง วัดกะทู้ และ วัดพระนางสร้าง

กิจกรรมต่างๆ:
จังหวัดภูเก็ตมีกิจกรรมมากมายเพื่อสร้างความพอใจให้แก่นักท่องเที่ยว การขี่ช้าง และ การเดินสำรวจป่าเป็นกิจกรรมที่ได้รับความนิยมอย่างมาก และเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะได้ สัมผัสกับป่าเขาลำเนาไพรในจังหวัดภูเก็ต การตีกอล์ฟที่ภูเก็ตเป็นที่รู้จกกันอย่างดีใน ระดับนานาชาติในเรื่องของเนินเขาเขียวขจี และทัศนียภาพที่งดงามของท้องทะเล ด้วย ภูมิประเทศที่เป็นเกาะ ภูเก็นจึงเป็นสถานที่ที่มากไปด้วยกีฬาทางน้ำอย่างเช่น เจ็ทสกี การดำน้ำ การเล่น para sailing และอีกมากมาย สำหรับการแข่งขันที่ได้รับการ พูดถึงมากที่สุดแห่งปีคือ การแข่งขันเรือใบนานาชาติ ประจำเดือนธันวาคม ชิงถ้วยพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และในโอกาสนี้มีนักท่อง เที่ยว และผู้เข้าร่วมแข่งขันมากมายจากทั่วโลกเดินทางมายังจังหวัดภูเก็ต นอกจากนี้ บริษัททัวร์ยังสามารถจัดรายการทัวร์รอบเกาะต่างๆ พร้อมไกด์นำเที่ยวไปยังถ้ำ ทะเลสาบและเกาะต่างๆที่ไม่สามารถเข้าถึงได้รอบๆบริเวณ

การช้อปปิ้ง:
Kinnaree House

การรับประทานอาหาร:
ภูเก็ตนับได้ว่าเป็นสวรรค์สำหรับผู้ที่ชอบอาหารทะเลสดๆ มีร้านอาหารมากมายที่มีถัง สำหรับขังปลาเป็นๆ กุ้งมังกร กุ้งชนิดต่างๆ เพื่อรอปรุงอาหารให้แก่ลูกค้า หากต้องการ บรรยากาศโรแมนติคสามารถใช้บริการร้านอาหารริมทะเลที่จะคอยเสิร์ฟอาหารทะเลที่ เพิ่งจับมาสดๆ ภายใต้แสงเทียน

สีสันยามค่ำคืนในภูเก็ต:
ใจกลางของแหล่งบันเทิงยามค่ำคืนของภูเก็ตตั้งอยู่ที่หาดป่าตองในซอยบางคล้า มีชื่อเสียงในเรื่องของบาร์นับร้อย หญิงสาว แสงสี และเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มที่พยายาม ดึงดูดความสนใจจากนักท่องเที่ยว ซอยเวกัสเป็นที่ตั้งของบาร์ที่ชื่อ Katoy’s R Us ซึ่งเป็นบาร์ที่มีการแสดงโชว์ของกระเทย ศาลามวยไทยเปิดให้ชมการแสดงการแข่งขัน ชกมวยไทยในช่วงเวลากลางคืน ส่วนซอยอิริค เป็นสถานที่ที่ดำเนินงานโดยทีมงาน ที่เชี่ยวชาญ และมีระเบียบจากยุโรป ที่ซอยนี้จะมี DJ คอยเปิดเพลงให้แก่นักท่องเที่ยวและบาร์ต่างๆในซอย